Je hebt een kind van twee
kwam ik gisteren te weten
je nam hem voor me mee
en hebt zo een tijd bij mij gezeten
We slaan er ons samen wel door
ik help je wel
je bent nog altijd mijn vriendje hoor
al wist ik het niet zo snel
Je zoontje is schattig weet je dat
vond het leuk toen je het me vertelde
het doet me eigenlijk wel wat
nadat je me die ene vraag stelde
Je dacht dat ik je ging verlaten
omdat je het me niet eerder zei
maar hoe wij drie daar zaten
zag ik er best een leuke toekomst in voor mij
Toch ben ik ergens bang
wie zegt niet dat je nog bij haar woont
ergens jaagt het me op stang
en aan de andere kant hoop ik dat het me de moeite loont
Ik vertrouw mannen met kinderen niet
gewoon omdat ze misschien gewoon een keer willen
ergens doet dat zeggen me wel verdriet
maar aan de andere kant kan ik die pijn niet stillen
Je bent lief en misschien wel oprecht
maar toch...
is onze relatie dan nog wel echt
tja, ik twijfel nog...
Ik zie je graag
maar het is te vroeg om te zeggen dat ik van je hou
toch blijf ik zitten met die ene vraag
zal ik ooit echt iets betekenen voor jou?
