je ogen kijken dood
ik kijk je aan
kan je niet verstaan
je mond spuwt kleuren die
je tanden scheuren als je lacht
je lippen lijken dijken
gebroken door de vloed
van ijskoud blauw, bevriezend
in het vochtig rood van jou
ik kan je niet bereiken
want je ogen kijken dood
ontdooiend in het koele wit
waarin pigment verborgen zit
maar je handen hoeden lava
strelen magma uit het hart
de stromen gloeien pure liefde
ontsnappen witheet uit het zwart
wil melker
16/09/2003
| myrthe: | Maandag, februari 02, 2004 00:27 |
| dankjewel voor dit gedicht... een voltreffer | |
| Erna Muermans: | Dinsdag, september 16, 2003 21:09 |
| aandachtig gelezen herlezen nog eens herlezen het is een gedicht om U tegen te zeggen liefs erna |
|
| lani: | Dinsdag, september 16, 2003 16:29 |
| dood is met elk leven verweven he wil... :) hoe je je ook draait of kronkelt. ja, 't hard maar mooi! x-x-x |
|
| amber : | Dinsdag, september 16, 2003 15:47 |
| hoe graag ik ook een passende reactie zou willen geven op dit gedicht....ik heb er gewoon geen woorden voor...alleen dat ik het heel bijzonder vind. | |
| Evenstar21: | Dinsdag, september 16, 2003 11:31 |
| pfff...hij is geweldig! Ik kan niet anders dan zeggen dat je er talent voor hebt:) kuzzzzzzzzzzz |
|
| Jheronimuhs: | Dinsdag, september 16, 2003 11:23 |
| Een van de knapste gedichten die ik ooit heb gelezen, je bent hier echt voor geboren man x |
|
| Janny Hoogendam: | Dinsdag, september 16, 2003 11:22 |
| Wauw, waar haal je het vandaan Fraai gedicht, Wil |
|
| Auteur: wil melker | ||
| Gecontroleerd door: ;o)x | ||
| Gepubliceerd op: 16 september 2003 | ||
| Thema's: | ||