Mijn vriendin,

Door alle tranen en de pijn
Merk ik dat we elkaar kwijt aan het raken zijn
Mijn vriendin, ik raak je kwijt
En ik ben bang misschien wel voor altijd

Ik kan je niet missen, je niet laten gaan
Ik geef te veel om jou, kan dat niet aan
Ik voel de kloof tussen ons in
En hij wordt groter, tegen mijn zin

Ik zou niet weten wat ik zonder jou moet
Als ik kijk wat je allemaal voor me deed en doet
Maar op deze manier raak ik je kwijt
Zonder dat ik het wil en misschien wel voor altijd

***

Mijn vriendin 2

Ik bedenk hoe
Mijn leven zonder jou zal zijn
Het overvalt me
Het verkrampt me
Het laat me ineenkrimpen van pijn

Ik kan je echt niet missen
Je betekent ontzettend veel voor mij
Ik geef om je
Wil je niet kwijt
Maar onze vriendschap lijkt voorbij

Hoe kon dit gebeuren?
Waarom raak ik je kwijt?
Ik mis je
Wil met je praten
Maar ik raak je kwijt, voor altijd...

***


Deze gedichten hebk heel lang geleden al geschreven, op dit moment voel ik me dus niet meer zo, de vriendschap is weer okee... :-)