Voorbij
Voorbij
Nog steeds verwachtte ik je thuis
Je voetstap en je rustige gebaren
Je zorgzaam medeleven, wat was het fijn
Ik weet het zeker nu, ik moet aanvaarden:
Het zal er nooit meer zijn
Voorbij,
gelijk een mooie zomer, voorgoed voorbij
Rust mij nog slechts een herinnering,
die er altijd zal zijn voor mij
Altijd
Nog steeds verwachtte ik je thuis
Je voetstap en je rustige gebaren
Je zorgzaam medeleven, wat was het fijn
Ik weet het zeker nu, ik moet aanvaarden:
Het zal er nooit meer zijn
Voorbij,
gelijk een mooie zomer, voorgoed voorbij
Rust mij nog slechts een herinnering,
die er altijd zal zijn voor mij
Altijd
Reacties op dit gedicht
| Meisie: | Donderdag, september 18, 2003 21:16 |
| Jha , dat gevoel ken ik jammergenoeg ook Strekte... Groetjes van *Meisie* |
|
Over dit gedicht
| Auteur: ik-mis-je | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 18 september 2003 | ||
| Thema's: | ||