ik raak je kwijt

je ogen zien, maar voelen niet meer
je lippen spreken, maar geven niet meer
je lichaam verlangt, maar deelt niet meer

ik denk aan vroeger en voel de pijn
waar zou dit alles nu toch zijn
je verdwijnt, ik raak je kwijt...

hoe dichtbij je ook ben,
je voelt zo veraf,
mijn lippen lachen, maar
mijn hart vertaalt in tranen.

je leeft niet meer in mij,
je wilt je weg alleen gaan
ik raak je kwijt...

Geschreven door

Po�ma

Reacties op dit gedicht

Po�ma vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

Georgina:	Dinsdag, september 23, 2003 13:56
Dat zoiets pijnlijks zo prachtig beschreven kan worden... Sterkte! Kus, Georgina.

Over dit gedicht

Auteur: Po�ma
Gecontroleerd door: christina
Gepubliceerd op: 20 september 2003
Thema's: [JIJ] [Angst] [Liefde]