Mijn hoofd.
Mijn hoofd.
Ik vervloek me om mijn hoofd,
het heeft de Swarovsky al even
neergelegd nu, of geolied, de glans
is alleszins verschenen in eerder
tijden. Zo gaat dat, zeggen oud’ren
dan, verschijnen en verdwijnen, en ik
zal als geen ander, evenzeer als een
ander zijn als ik denk dat enkel d’ and’ren
het zo moeilijk maken. Ik roep hen
maar al te vaak na met de vraag
wat er mis is met eenvoudige eenduidigheid.
Geeneen antwoord tot hun grote spijt.
De mijne ook ja, al hecht ik niet meer
aan hun woorden. Ze lullen maar,
hier en daar, tegen Jan en alleman,
terwijl ik me om mijn hoofd vervloek.
Reacties op dit gedicht
| tim balthazar: | Zondag, september 21, 2003 22:09 |
| niet doen heb ik met mijn weinige jaren geleerd verwarring en pijn en onaanvaard voelen zijn er meestal als je veel denkt, dus... groetjes |
|
Over dit gedicht
| Auteur: charly | 
|
|
| Gecontroleerd door: ;o)x | ||
| Gepubliceerd op: 21 september 2003 | ||
| Thema's: | ||