Alleen met niets
Alleen met niets
Als je iemand denkt te kennen heb je het mis
Want in zware en moeilijke tijden merk je juist dat er niemand voor je is
Stort je wereld weer ineens in
Moet je die muren zelf maar weer op zien te bouwen
Dit doet pijn en veel verdriet, zo moeizaam dat gaat
Want in iedere steen zit dat gevoel van vertrouwen
En als zelfs de liefde weg is uit je leven
En je de zin des levens niet meer ziet
Breekt de muur weer van vertrouwen
Want één persoon geeft je die liefde niet
Zo zie je dat je overal alleen voor staat
Iedereen zegt je te helpen, maar geloof niet te snel
Want er is niemand die echt je begrijpt
en soms is het dan al te laat..
Als je iemand denkt te kennen heb je het mis
Want in zware en moeilijke tijden merk je juist dat er niemand voor je is
Stort je wereld weer ineens in
Moet je die muren zelf maar weer op zien te bouwen
Dit doet pijn en veel verdriet, zo moeizaam dat gaat
Want in iedere steen zit dat gevoel van vertrouwen
En als zelfs de liefde weg is uit je leven
En je de zin des levens niet meer ziet
Breekt de muur weer van vertrouwen
Want één persoon geeft je die liefde niet
Zo zie je dat je overal alleen voor staat
Iedereen zegt je te helpen, maar geloof niet te snel
Want er is niemand die echt je begrijpt
en soms is het dan al te laat..
Reacties op dit gedicht
| MayadeBij: | Woensdag, september 24, 2003 03:06 |
| Mwah, echt erg goed ben ik in niets, maar ik wil wel wat muurtjes voor je knutselen.. (papier en lijm kan ik nog nèt aan op dit tijdstip) Je hebt wel een beetje gelijk trouwens, daar niet van.. Kop op, en een kus, | |
Over dit gedicht
| Auteur: agie | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 24 september 2003 | ||
| Thema's: | ||