Tevergeefs..
Tevergeefs..
probeer ik tranen te drogen
waar water tot mijn schouders staat
en ik langzaam maar heel zeker
opgeslokt word in woeste storm
probeer ik toch vol te houden
en het verloren touw te zoeken
dat me naar het strand kan leiden
en zo nog even levend houden
probeer ik luidkeels te schreeuwen
om de redding die altijd te laat komt
en vuurtorens die hun lichten doven
zodat ik het noorden helemaal verlies
probeer ik de zuigkracht tegen te gaan
die mij langzaam naar beneden haalt
maar waarom zou ik nog moeite doen
ooit spoel ik hoe dan ook terug aan
-25.09.2003-
Reacties op dit gedicht
| lente: | Vrijdag, september 26, 2003 21:53 |
| je kan levend aanspoelen, maar je kan ook dood zijn, geef niet op en ga door om levend aan te spoelen, grijp dat touw, en je zal er hoe dan ook geraken!! don't give up! knufff |
|
| Robski: | Vrijdag, september 26, 2003 00:05 |
| Tsja.. laat je anders meevoeren met de stroom.. zie waar het je leidt.. maar kijk eens om je heen.. pak zo'n boei vast.. en dan probeer ik je wel weer op 't strand te trekken hoor lieffie.. Welterusten :) xxxxx je sjattie... |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Toonie | 
|
|
| Gecontroleerd door: Robski | ||
| Gepubliceerd op: 26 september 2003 | ||
| Thema's: | ||