Sociaal...

Een vriend,
die als eerste aan zichzelf denkt
heb ik dat verdiend?
is dat wat liefde je schenkt?

Toen op een vrijdagavond...
had ik toch nog hoop
en wist ik dat het toch bestond
ging hij met mij mee naar de bioscoop

Een goed begin van het weekend
de volgende dag zijn vrienden
leek het allemaal weer bekend
was ik dan toch helderziende?

Die maand daarop,
had ik veel gehoord...
"ik ben met mijn vrienden 'de hort op'"
en mijn rust werd verstoord

Ik werd ziek,
'kom maar langs' zei hij
dat was een goede piek
'kun je lekker rusten bij mij'

Van rust was dat weekend niet gekomen
en ik was naar de dokter gegaan
die zei dat ik een kindje mocht verwelkoen
ow wat had ik toch gedaan?

Ik nam de telefoon,
en ging het bij de papa verhalen
maar hij met veel hoon...
'je laat het toch wel weghalen?'

Auch dat deed zeer
kon hij dan niet eens aan mijn gevoelens denken?
gingen we weer?
kan ik aan hem wel mijn aandacht nog schenken?