Je vertrappeld mijn hartje, je laat het wenen
Je doet me pijn alsof je gooit met stenen
Ik wil helemaal nie leven zonder jou aan mijn zijde
Jij bent het die mij van mijn wantrouwen bevrijde

Het kan toch niet dat je kiest
Voor iemand die je hart bevriest
Het kan toch niet dat je iemand wilt
Die je honger niet stilt

Het zou zo helemaal niet mogen zijn
Want zij doet jou hartje ook dikwijls pijn.

Nog steeds wil ik voor je blijven vechten
Hoewel dat moeilijk is zo zonder me nog meer te hechten
Ik zou voor jou hemel en aarde bewegen
Zelfs de absurdste dingen zou ik overwegen

In mijn armen wil ik je sluiten
Zonder dat mijn gedachten weer op haar moeten stuiten
Ik probeer je wel te begrijpen
Maar toch blijft het aan mijn hartje knijpen

Eens ben ik mijn vechtlust kwijt
En neem ik gedwongen afscheid
Maar zolang ik voel dat jij mijn dekseltje bent
Blijf ik strijden al is het niet zo evident

Ik wil ge graag zien en van je gaan houden
Zodat ik later kan zeggen jij zorgde ervoor dat ik terug iemand vertrouwde

Nu is er nog hoop in mij
Maar ons samenzijn is heel veraf en toch ook zo dichtbij

Ik mis je