Mijn tranen vallen
op de ongebonden sluier
die liefde verbindt
noch een beminde weent
vervloeit zich met mijn verlangen…
Mijn liefde lonkt
op gesponnen zijde draden
die een vlinder strikt
met harmonieuze kleuren
geweven affectie in reflectie…
Mijn stem zingt
een chanson met passie
de echo weerkaatst
tussen de zon en regenboog
weelderige klanken smeken…
| Jacobs Ivan: | Zaterdag, oktober 04, 2003 12:18 |
| woow zeer prachtig gedicht knap !! | |
| kokkie: | Zaterdag, oktober 04, 2003 12:12 |
| en je hebt zwaar medelijden met jezelf....prachtig omschreven voelde het helemaal liefs angela |
|
| Auteur: Jeffry | ||
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 04 oktober 2003 | ||
| Thema's: | ||