het spijt me
het spijt me dat ik weg moestgaan,
maar ik kon het niet meer aan.
we deelden tranen en vaak een lach,
maar er is iets wat jij niet zag.
Ik hield van een ander al die tijd,
en daarvan heb ik heel veel spijt.
ik kuste jou,maar dacht aan hem.
en als jij praatte hoordeik zijn stem.
ik had het je moeten zeggen,
maar wist niet hoe ik het uit moes leggen
ik snap dat je me niet meer wilt zien,
dat is iets wat ik dik verdien.
maar 1 ding is en blijft een feit,
dat het me echt heel erg spijt.
maar ik kon het niet meer aan.
we deelden tranen en vaak een lach,
maar er is iets wat jij niet zag.
Ik hield van een ander al die tijd,
en daarvan heb ik heel veel spijt.
ik kuste jou,maar dacht aan hem.
en als jij praatte hoordeik zijn stem.
ik had het je moeten zeggen,
maar wist niet hoe ik het uit moes leggen
ik snap dat je me niet meer wilt zien,
dat is iets wat ik dik verdien.
maar 1 ding is en blijft een feit,
dat het me echt heel erg spijt.
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: toosjuh | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 09 oktober 2003 | ||
| Thema's: | ||