ik huil jouw tranen
ik voel jouw verdriet
ik zou je willen helpen
maar hoe.....dat weet ik niet
ik voel jouw pijn
ik leef met jouw verdriet
ik sta wanhopig aan je zij
ik wil je zo graag helpen
maar lieve schat......
ik kan het niet
| fox_bert: | Zondag, april 18, 2004 19:48 |
| Gaat dit gedicht over je moeder? ik zie er heel veel herkenning in met mijn moeder. Willen helpen maar dat gaat niet. alleen een luisterend oor kunnen bieden geeft te weinig voldoening als het om je moeder gaat. Dat wilde ik even kwijt. knuf Bert |
|
| Harrie Oosterwaal: | Maandag, oktober 13, 2003 11:22 |
| mooi geschreven met gevoel leg al je gevoel in een gedicht en je krijgt KIPPENVEL | |
| Harrie Oosterwaal: | Maandag, oktober 13, 2003 11:21 |
| Oorlam: | Zaterdag, oktober 11, 2003 15:06 |
| lief geschreven, kort en krachtig! | |
| freya janssens: | Vrijdag, oktober 10, 2003 23:09 |
| Inderdaad jou aanwezigheid kan al een grote steun zijn x |
|
| Leen Struelens: | Vrijdag, oktober 10, 2003 23:03 |
| Mooi geschreven! Soms helpt het dat je vriend of vriendin gewoon weet dat je er bent. Je beseft het mss niet maar door te luisteren en er gewoon te zijn, help je die persoon ook. Kleine dingen kunnen ook zeer waardevol zijn en helpen!!! Knuffie xxx | |
| Auteur: m.s | ||
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 10 oktober 2003 | ||
| Thema's: | ||