‘s Ochtends triest ontwaken
Niets dat me vasthoudt
Alleen die donkere blik.
Geen woord van jou
Zal luidop nog zeggen
Hoe het ooit begon
Omdat jij het niet weet,
Het jou niet meer deert
Weet ik veel waarom.
Geen woord van jou
Kan mij omschrijven
Hoe de hel van stilte was
Omdat jij me ontzag,
Mijn twijfels begroef
In een ondiepe plas.
Geen woord van jou
Schenkt mij de lach terug
Die moeiteloos verscheen voor jou.
Omdat het niet meer kan,
Het gevoel niet meer is,
Ook al betekent het gemis.
Geen woord van jou
Kan mijn hart nog zalven,
Al zou je het met liefde doen.
Geen woord.