Het gevoel van vlinders, de geur va
Een glimlach, een omarming
een lach en een beweging
Warmte, het kloppen van je hart
de geur van je zijde zachte huid
Aaien, strelen, liefkozen
knuffelen, giechelen en blozen
hand in hand de verte overblikken
de oneindelijkheid trotseren
Elkaars fundament en deken wezen,
samen vechten, samen vrezen
Een traan langs een bizar gekronkelde tak rolt,
en eindelijk als een druppel glinstert in het maanlicht,
licht in het donker brengt, het einde van de eenzame reis
dat is liefde
dat ben jij
Reacties op dit gedicht
| elise_louise: | Maandag, oktober 13, 2003 20:49 |
| het raakt me echt | |
| MayadeBij: | Zondag, oktober 12, 2003 13:28 |
| Pure schoonheid, | |
| n8vlinder: | Zondag, oktober 12, 2003 13:26 |
| ontzettend mooi verwoord. | |
| jazzzz: | Zondag, oktober 12, 2003 13:13 |
| prachtig! liefs, |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Alexander Díaz | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 12 oktober 2003 | ||
| Thema's: | ||