Tranen rollen over mijn gezicht,
bij de gedachte dat ik het mooiste in mij leven
en het belangrijkste in het leven "liefde" kwijt ben.
k'weet dat liefde diep gaat maar zo diep.
dat je van de ene dag op de ander zo levensmoe kunt worden
Ik kan er niet meer tegen, k'doe mijn ogen dicht.

En het enige wat er dan door mijn gedachten gaat
Was je maar hier, waren wij maar samen
alleen met elkaar, dan zou ik zeggen hoeveel ik van je hou,
hoe gek ik ben op jou, ik eigenlijk niet zonder je kan
hoe belangrijk je voor me bent in alle opzichten
want er is er maar 1 voor mij en dat ben jij.

"Ik kan het niet". die zin staat me voor mijn leven bij.
ik weet zeker dat wij samen het geluk weer zouden kunnen vinden,
jij bent alleen te bang om je weer te binden.
doe echt mijn best om begrip op te brengen voor je
maar t' is zo moeilijk.

Maar ik zal je niet langer lastigvallen met mijn verdriet
want jij hebt ook de jouwe en dat is genoeg.
dus bij deze zeg ik je vaarwel, maar vergeet me niet.

achter mijn oog prikkelt weer een traan
waarom mag onze liefde niet bestaan