Auto-ongeval
De wind waait harder,
de zon verdwijnt.
Een klem sluit zich om mijn hart,
een onzichtbare hand weet mijn keel toe te knijpen.
Mijn wangen worden vochtig,
tranen stromen naar beneden.
Het gebeurde plots,
heel onverwacht.
Dit had gewoon niet mogen gebeuren.
Eén man en één machine,
onoplettend rijdend over het wegdek.
Eén vrouw en één kind,
het leven afgenomen...
de zon verdwijnt.
Een klem sluit zich om mijn hart,
een onzichtbare hand weet mijn keel toe te knijpen.
Mijn wangen worden vochtig,
tranen stromen naar beneden.
Het gebeurde plots,
heel onverwacht.
Dit had gewoon niet mogen gebeuren.
Eén man en één machine,
onoplettend rijdend over het wegdek.
Eén vrouw en één kind,
het leven afgenomen...
Reacties op dit gedicht
| saartje blijft lachen!: | Donderdag, oktober 16, 2003 22:14 |
| inderdaad het mocht niet gebeuren word er triest van , kweet wat je meemaakt lees m'n gedichtjes maar als je wil en anders mag je me altijd mailen ... veel sterkte |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Poetica | 
|
|
| Gecontroleerd door: cartooneke | ||
| Gepubliceerd op: 16 oktober 2003 | ||
| Thema's: | ||