de laatste hakken echoën geluid
ramen worden zwart
de ruiten ondoorzichtig
het dichtgaan van een deur
klinkt niet meer zo voorzichtig
want sluiten gaat op slot
waar net de zon
nog warmte scheen
waait nu een kille wind
de steen voelt koud alsof
het huis van niemand houdt
drukte die gezellig
stapte in geroezemoes
lost op in haast, de laatste
hakken echoën geluid
de straat verlatend uit
de lucht wordt valer
het bestaan is schraler
in verdwijnend licht
er schemert dood in het
vervagend avondrood
wil melker
24/10/2003
| waterval: | Zaterdag, oktober 25, 2003 01:33 |
| sfeervol en mooi gedicht.... *bibber*... ja, de kou staat er letterlijk en figuurlijk.... liefs,... van waterval~~~ |
|
| MayadeBij: | Vrijdag, oktober 24, 2003 19:09 |
| 'dat hakt er wel in' inderdaad.. Fijn weekend voor je Lieverd, enna.. enna.. SMAKKA! =:)}}) | |
| Evenstar21: | Vrijdag, oktober 24, 2003 16:55 |
| *ook stil* kuzzzzzzzzz |
|
| kokkie: | Vrijdag, oktober 24, 2003 13:17 |
| ai wil... liefs angela |
|
| vinkje: | Vrijdag, oktober 24, 2003 11:32 |
| *stil* Mooi... Liefs, |
|
| green eyes !: | Vrijdag, oktober 24, 2003 10:44 |
| hallo...hooooho mooi van je, liefs marina ;) |
|
| Bleistift: | Vrijdag, oktober 24, 2003 10:02 |
| wederom een mooie Wil! ik liep met hol weergalmedende stappen weg en achter mij zakte de maangrijze straat meer stomgeworden terug in haar stenen eenzaamheid dat gevoel krijg ik erbij. |
|
| Auteur: wil melker | ||
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 24 oktober 2003 | ||
| Thema's: | ||