De duisternis
Ook voor mij is het soms zo duister,
Dan sluit ik mijn ogen, en smeek ik hem
Mij in mijn lot te willen sterken.
En de vrijheid terug te geven.
Vele keren stijgt een stil gebed,
uit mijn hart tot hem,
die in nood hulp en bijstand kan geven.
Dan wellen er weer tranen achter mijn ogen,
Maar wordt terug geroepen door een heldere stem
De stem van mijn kind
En weer even snel, veeg ik de tranen
van mij mijn gezicht.
Reacties op dit gedicht
| melissa franken: | Zondag, september 26, 2004 19:55 |
| ik vindt het een heel mooi gedicht geloof het of niet het zit vol met licht ik heb ook een gedicht gemaakt genaamd duisternis. ik hoop dat je zo door gaat ik wil echt als je gedichten lezen melissa. p.s mail me eens |
|
| Oorlam: | Donderdag, oktober 30, 2003 13:23 |
| wow wat een grote letters! krachtig geschreven en overtuigende vorm! | |
Over dit gedicht
| Auteur: Bieke | 
|
|
| Gecontroleerd door: Frummel | ||
| Gepubliceerd op: 30 oktober 2003 | ||
| Thema's: | ||