geen kinderspel
moet hij nog altijd oppas spelen, kijken of je
dit al redt alleen? niemand kan de dagen voor
jou verschonen, ga toch zelf iets doen: gisteren
berouwen jezelf vertrouwen en niet vergeten
daarop te bouwen, zodat dat niet langer hoeft
op hem. kom kwijlknuffels zijn echt overbodig,
haal die fopspeenklanken uit je mond. word nou
eindelijk groot en stort dan pas echt ineen. het zal je leren
met woorden te spelen, in verhalen over speelgoedrouwen.
Reacties op dit gedicht
| Stompie: | Vrijdag, oktober 31, 2003 11:13 |
| Zo schopt men zichzelf (en soms: anderen) overeind. Vrij hardhandige manier van doen. Altijd goed kijken. Spel kan een manier zijn om 'het echte' te proberen. Zo speelt, tekent - en dicht! - men zaken die men ánders niet beet krijgt. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: pooky | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 31 oktober 2003 | ||
| Thema's: | ||