eenzaamheid
Zachtjes tikt de regen tegen het raam
een gevoel van eenzaamheid
ik probeer de druppels te tellen
en heb zoveel spijt.
Het maakt me triest
die grauwe natte dagen
melancholie naar een beeld
dat nooit zal vervagen.
De kilte is zo benauwd
kon ik maar ontsnappen
m'n keel zit dicht
lastig om naar lucht te happen.
Alleen met de stilte
vanbinnen ijskoud
een traan op m'n wang
proeft onnatuurlijk zout.
geen mens kan me troosten
het verdriet zit te diep
liggen er nog mooie dagen
voor mij int verschiet?
een gevoel van eenzaamheid
ik probeer de druppels te tellen
en heb zoveel spijt.
Het maakt me triest
die grauwe natte dagen
melancholie naar een beeld
dat nooit zal vervagen.
De kilte is zo benauwd
kon ik maar ontsnappen
m'n keel zit dicht
lastig om naar lucht te happen.
Alleen met de stilte
vanbinnen ijskoud
een traan op m'n wang
proeft onnatuurlijk zout.
geen mens kan me troosten
het verdriet zit te diep
liggen er nog mooie dagen
voor mij int verschiet?
Over dit gedicht
| Auteur: tina | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 01 november 2003 | ||
| Thema's: | ||