teveel
teveel.
Soms is die put zo diep,
waar je in valt,
zo onbereikbaar,
dat je de moed
op wilt geven.
Je sterkte,je kracht,
stroomt met straaltjes
je lichaam uit.
Soms is die put zo diep,
dat het zo
gemakkelijk is,
zo heel eenvoudig,
in een slaap te vallen,
heel zacht....
weg te doezelen.
Weg van die hoge berg,
waar je niet meer
tegenop kunt.
Soms is die put zo diep,
waar je in valt,
zo onbereikbaar,
dat je de moed
op wilt geven.
Je sterkte,je kracht,
stroomt met straaltjes
je lichaam uit.
Soms is die put zo diep,
dat het zo
gemakkelijk is,
zo heel eenvoudig,
in een slaap te vallen,
heel zacht....
weg te doezelen.
Weg van die hoge berg,
waar je niet meer
tegenop kunt.
Reacties op dit gedicht
| bieke: | Maandag, november 10, 2003 12:32 |
| Als ik je de hand geef, komen we vast ook over jou berg heen. Liefs Bieke, |
|
Over dit gedicht
| Auteur: jackie lokker | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 10 november 2003 | ||
| Thema's: | ||