het stille meer
je streelt me
met je zachte lach
zo onvoorspelbaar
verder weggezonken in gedachten
drijf je op het stille meer
naar een plek
die maar één iemand kennen kan
zoekend
blijf ik achter
het antwoord schuldig op die ene vraag
met je zachte lach
zo onvoorspelbaar
verder weggezonken in gedachten
drijf je op het stille meer
naar een plek
die maar één iemand kennen kan
zoekend
blijf ik achter
het antwoord schuldig op die ene vraag
Reacties op dit gedicht
| : | Maandag, maart 12, 2001 23:55 |
| een sfeervol mooi gedicht...we zijn allen op zoek naar dat ene licht.... liefs cathje |
|
| arie: | Maandag, maart 12, 2001 15:37 |
| Heerlijke romantiek Bart Tasten we niet allen in het duister? arie |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Bart | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 12 maart 2001 | ||
| Thema's: | ||