mijn hart van angst zo wit
de spanning was aanwezig
totdat duidelijk werd
hoezeer wij verschillen
gezond en toch zo vet
je ogen blijven staren
van verwarring wie ik ben
je kunt haast niet geloven
van verbazing wie ik ken
tranen stromen op mijn huid
omdat verdriet nu in mij zit
de vrijheid komt van binnenuit
mijn hart van angst zo wit
laat ik maar zeggen dat ik bewonder
hoe ik je ken en om wie je bent
niet dat ik wacht, maar over tien jaar
ben ik misschien wel je ideale vent
Reacties op dit gedicht
| elke louagie: | Maandag, februari 23, 2004 14:49 |
| heel mooi ze echt waar!!! doe zo voord!!! |
|
| Laurens Windig: | Zaterdag, november 15, 2003 15:47 |
| Grandioos Rep! Ik lig bijna aan je voeten....bijna dan! | |
Over dit gedicht
| Auteur: Jasper de Jong |  
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 15 november 2003 | ||
| Thema's: | ||