Gevoelstunnel
Ik ben weer even van huis,
Het is al donker,
De meeste zijn gaan slapen.
Terwijl ik nog een ommetje loop,
aan het water,
Maar ik loop door een tunnel,
een tunnel die om me heen blijft staan.
Van geen kanten zie ik licht,
noch het geluk, noch het blije,
Enkel diep vanbinnen t’lijden.
Vraag ik stil aan Hem,
hoeveel pijn ligt er nog terzijde?
Kom me alsjeblieft,
uit deze tunnel bevrijden.
Reacties op dit gedicht
| Hans Winter: | Dinsdag, november 18, 2003 23:02 |
| dicht mij en ik ben als het ware de deur, bid als je klopt, als je klacht mij raken kan, en jou zal worden geopend, zei de altijd terzijde aanwezig eens lijdende reisgenoot tot ons. groetje, hans |
|
| daluna: | Dinsdag, november 18, 2003 21:54 |
| ergens moet toch een lichtje zijn blijf zoeken en ik weet zeker dat je het zult vinden groetjes daluna |
|
| jazzzz: | Dinsdag, november 18, 2003 18:01 |
| hoop dat je snel een lichtpuntje ziet liefs, |
|
| Janneke Koster-Baas: | Dinsdag, november 18, 2003 14:24 |
| Een tunnel van pijn lijkt in is erg lang...hoop dat je snel aan de goeie kant terecht komt... Liefsxxx Janneke |
|
| ikkuh: | Dinsdag, november 18, 2003 14:13 |
| hou vol he? je zult t licht nog wel zien ;-) mooi geschreven liefs jorinde |
|
| de nifter: | Dinsdag, november 18, 2003 13:26 |
| tja... ze zeggen altijd dat er licht is aan het eind van de tunnel... hoop voor je dat je daar snel bent | |
Over dit gedicht
| Auteur: Bieke | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 18 november 2003 | ||
| Thema's: | ||