Die "vrienden" van mij zijn veel te kortzichtig.
Ze weten niet eens wie je bent.
Ze zien alleen t negatieve in je.
Ze kennen je niet zoals ik je ken.

Ik zie je niet als een verslaafde.
Als een jongen met schulden,een crimineel.
Of als iemand die door zijn eigen vader,
compleet genegeerd word want het werd hem te veel.

Voor mij ben je een leuke jongen.
Waar ik verdomme gevoelens voor heb.
Ok je heb je zorgen en problemen.
Maar wat je ook fout doet je bent ook maar een mens.

Me vrienden zeggen: je kan beter krijgen.
Hij zal van je stelen.
Hij is je niet waard.
Hij zal alleen zijn zorgen en problemen met je delen.

En misschien hebben ze wel gelijk.
Maar dat dringt niet echt tot me door.
Ok ik kom bij hem altijd op de 2e plaats.
Maar daar kies ik zelf toch voor ?