De lange..donkere..levensweg...

Al lijkt
het soms,
alsof dit
leven..

Gepaard gaat,
met enkel
duisternis.

Even alleen
je leven,
van problemen
samenhangt..

Je even..
in je leven,
naar een beetje
rust verlangt.

Denk dan
maar dat een
ieders leven,
met vreugd is
of verdriet.

Soms enkel
pijn gegeven..
zodat je dagen grient!
Dan verlang je naar die armen..
die van een echte vriend.

Het lijkt of
al je vragen,
vervallen
in het niet..

Wanneer je dan
eens nadacht..
je vocht en overwon..
Denk dan dat ieders leven,
op dezelfde manier begon!

Voor een ieder
in dit leven,
wat ooit eens mooi zal zijn.

Maar hard en gemeen ook soms..
schijnt aan het eind van
"het levenspad.."
Voor iedereen de zon!!

Geschreven door

passybloem

Reacties op dit gedicht

passybloem vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

Beertje_89:	Woensdag, november 10, 2004 08:30
Wooow echt heeeel erg mooi!

lovegirl:	Vrijdag, november 21, 2003 20:10
heel mooi neer gezet meis het is helemaal waar wat er staat zo kan het leven zijn liefs lovegirl.

Over dit gedicht

Auteur: passybloem
Gecontroleerd door: Firebolt
Gepubliceerd op: 21 november 2003
Thema's: [Angst] [Bewondering] [Leven]