papillon
Een vlinder die nooit zou
sterven, maar zijn
papieren vleugels zijn kapotgeschreven
door het verdriet van een ander.
De inkt is uitgelopen en gaat
zijn eigen weg, vormt nieuwe
woorden met een
nieuwe betekenis.
Een enkele lach houd hem
nog staande.
sterven, maar zijn
papieren vleugels zijn kapotgeschreven
door het verdriet van een ander.
De inkt is uitgelopen en gaat
zijn eigen weg, vormt nieuwe
woorden met een
nieuwe betekenis.
Een enkele lach houd hem
nog staande.
Reacties op dit gedicht
| Floebby: | Vrijdag, november 21, 2003 22:39 |
| Heel mooi schattebol, zo blijve verder schrijve é ;) kussies en knuffs van ons kwikwi |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Inti | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 21 november 2003 | ||
| Thema's: | ||