Gevoel
Ik zit gevangen
In de draden van een web
Ik mag mij niet bewegen
Totdat de pijn geslonken is
Ik wou dat je in mijn armen lag
En dat ik al je liefde voelde
Ik ben van binnen zo moe
Ik wou dat ik bij jou uit kon rusten
Het water is wild
De maan is helder
Ik kan je niet zien
Maar met mijn ogen raak ik je aan
Ik mis je, je inhoud
Het doet verdriet en pijn jou zo te zien
Ik besluit mijn angsten van me af te slaan
Blijf in de buurt en verdwijn niet!
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: jessica | 
|
|
| Gecontroleerd door: klitty | ||
| Gepubliceerd op: 27 november 2003 | ||
| Thema's: | ||