Verborgen zwaard
Wanneer vriendschap wenkt,
Volg hem dan,
Al zijn de wegen steil en zwaar.
Laat je omhullen
Door de vleugels van een vriend,
En al zou het zwaard
Verborgen tussen zijn vleugel,
Je verwondde.
Als hij lieve woordjes praat,
Besef dan wel, dat hij je droom
Kon verstoren,
Omdat je in hem eens geloofde.
Reacties op dit gedicht
| Eric Van Aelst: | Dinsdag, december 02, 2003 22:21 |
| Kan mijn medemensen alleen maar bijtreden Bieke. Liefs, |
|
| jazzzz: | Dinsdag, december 02, 2003 14:53 |
| is heel moeilijk om weer te durven vertrouwen, heel herkenbaar voor me. toch durf ik vriendschap weer een kans te geven, de angst om weer gekwetst worden (langzaam) los te laten, niet iedereen loopt met 'n verborgen zwaard liefs, |
|
| Oorlam: | Dinsdag, december 02, 2003 11:57 |
| mooi geschreven, maar vol achterdocht wel..niet iedereen is uit op verwonden.. aai! |
|
| green eyes !: | Dinsdag, december 02, 2003 11:45 |
| wauw dat heb je mooi geschreven, liefs & knuffie, marina |
|
| de nifter: | Dinsdag, december 02, 2003 11:18 |
| tja... toch zijn er ook zonder zwaard. | |
Over dit gedicht
| Auteur: Bieke | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 02 december 2003 | ||
| Thema's: | ||