En dansen zal ik
Ik zit gevangen in
een vriendschaps fantasie,
doe daar door
alleen mezelf verdriet.
Zag in jou iemand,
Die je niet was.
Geen genegenheid,
Maar gemaakte vriendelijkheid.
De teleurstelling is groot,
Toch word ik gedwongen,
En maak ik de gekste sprongen.
Om de buitenkant te laten blinken,
Want een blik van de
binnenkant die gun ik jou niet.
En de sleutel kom ik tegen,
En houd het ook voor
mij op met regenen.
Zal dan dansen en zingen,
en weer van vriendschap genieten.
Reacties op dit gedicht
| Eric Van Aelst: | Woensdag, december 10, 2003 09:44 |
| Vriendschappen, liefdes, ze komen en gaan. Alleen je eigenste "ik", zal altijd blijven bestaan. Liefs, |
|
| Hans Winter: | Vrijdag, december 05, 2003 22:27 |
| begin je dans maar vast te winnen, al doet het soms nog pijn op blote voeten klein van kans op groter vreugde te zijn. graag vanaf de kant een kijkend groetje, hans |
|
| jazzzz: | Vrijdag, december 05, 2003 17:31 |
| goed zo bieke! :) liefs, |
|
| jackie53: | Vrijdag, december 05, 2003 16:01 |
| Echt dansen en zingen he bieke!!!xxx | |
| Oorlam: | Vrijdag, december 05, 2003 15:33 |
| and we dance..goed zo! | |
Over dit gedicht
| Auteur: Bieke | 
|
|
| Gecontroleerd door: cartooneke | ||
| Gepubliceerd op: 05 december 2003 | ||
| Thema's: | ||