Ik wil...
Ik wil...
Ik wil je handen weer
Over mijn lichaam voelen
Ik wil je lippen weer
De mijne laten aanraken
Ik wil onze lichamen weer
In elkaar verstrengelen
Ik wil onze gedachten weer
Eén laten worden
Ik wil je schouders weer
Om op uit te huilen
Ik wil je liefde weer
Om me aan vast te houden
Ik wil jou
Weer bij me hebben
Ik wil jou
Weer terug in mijn leven
Ik wil je handen weer
Over mijn lichaam voelen
Ik wil je lippen weer
De mijne laten aanraken
Ik wil onze lichamen weer
In elkaar verstrengelen
Ik wil onze gedachten weer
Eén laten worden
Ik wil je schouders weer
Om op uit te huilen
Ik wil je liefde weer
Om me aan vast te houden
Ik wil jou
Weer bij me hebben
Ik wil jou
Weer terug in mijn leven
Reacties op dit gedicht
| Stompie: | Dinsdag, december 16, 2003 10:40 |
| Als ik de titels en sommige teksten bekijk van je andere gedichten, dan blijkt deze tekst minder licht dan eerst gedacht. Dat blijkt natuurlijk ook uit de gekozen thema's. Dit is een wanhopig terugverlangen. Het verlangen naar volheid blijft, maar zal nooit meer zó zijn. Het zal ánders zijn - of niet zijn. Veel moed! |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Laura Luijkx | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 15 december 2003 | ||
| Thema's: | ||