Angst
Angst
Ik heb zoveel angsten
Die ik met niemand kan delen
Ik leef zoveel nutteloze dagen
Die me eigenlijk niks meer kunnen schelen
Toch doen die dagen pijn
1 voor 1 blijven ze hangen in mijn gedachten
Mezelf afvragend hoe ik zo stom kon zijn
Me over te geven aan donkere machten
Duisternis heb ik in mijn leven laten komen
Hopend dat het me naar de dood mee zou nemen
Dat heeft grote littekens achtergelaten op mijn hart
Die ik er met geen moeite af kan zemen
Ik heb de angst om gelukkig te worden
Ik durf het niet meer
Want alles wat mij gelukkig maakt
Doet anderen weer zeer
Ik heb rare wensen
Die mij gelukkig maken
Zelfmoord plegen en snijden
Het zijn de dingen die anderen in hun hart raken
Ik heb zoveel angst om mezelf te zijn
Ik wil dat ik word zoals anderen graag willen
Ik zou mezelf willen kunnen respecteren
Maar iedere keer kan ik mijn spiegelbeeld wel villen
Ik moet mezelf leren accepteren
Met alle pijn en ook mijn verleden
Want als ik blijf hangen in deze pijn
Zal ik me nooit omdraaien uit de duisternis en kijken naar het heden
Ik voel de angst door mijn lichaam
Het vloeit net zo gewoon als bloed
Maar het is de pijn die ze door mijn lichaam voert
Die het allemaal anders voelen doet
Ik ben bang om mezelf te tonen
Bang voor de reactie van anderen
Huilend verberg ik mezelf achter een masker
Hopend dat ze haar aardig vinden zodat IK niet hoef te veranderen
Ik heb zoveel angsten
Die ik met niemand kan delen
Ik leef zoveel nutteloze dagen
Die me eigenlijk niks meer kunnen schelen
Toch doen die dagen pijn
1 voor 1 blijven ze hangen in mijn gedachten
Mezelf afvragend hoe ik zo stom kon zijn
Me over te geven aan donkere machten
Duisternis heb ik in mijn leven laten komen
Hopend dat het me naar de dood mee zou nemen
Dat heeft grote littekens achtergelaten op mijn hart
Die ik er met geen moeite af kan zemen
Ik heb de angst om gelukkig te worden
Ik durf het niet meer
Want alles wat mij gelukkig maakt
Doet anderen weer zeer
Ik heb rare wensen
Die mij gelukkig maken
Zelfmoord plegen en snijden
Het zijn de dingen die anderen in hun hart raken
Ik heb zoveel angst om mezelf te zijn
Ik wil dat ik word zoals anderen graag willen
Ik zou mezelf willen kunnen respecteren
Maar iedere keer kan ik mijn spiegelbeeld wel villen
Ik moet mezelf leren accepteren
Met alle pijn en ook mijn verleden
Want als ik blijf hangen in deze pijn
Zal ik me nooit omdraaien uit de duisternis en kijken naar het heden
Ik voel de angst door mijn lichaam
Het vloeit net zo gewoon als bloed
Maar het is de pijn die ze door mijn lichaam voert
Die het allemaal anders voelen doet
Ik ben bang om mezelf te tonen
Bang voor de reactie van anderen
Huilend verberg ik mezelf achter een masker
Hopend dat ze haar aardig vinden zodat IK niet hoef te veranderen
Reacties op dit gedicht
| ***engeltjuh***: | Donderdag, januari 29, 2004 16:11 |
| dat heb je mooi verwoord. blijf wel altijd jezelf, daar voel jij je ook het prettigst bij. en waar ik mijn inspiratie vandaan haal? tja goeie vraag, dat komt gewoon in me op...zit er iets in mijn hoofd en dan schrijf ik het op... morgen trouwens het tragische einde van mijn gedicht Angst en verdriet lezen op eigen risico hahaha liefs gerjan |
|
| ~Reality~: | Maandag, december 22, 2003 21:14 |
| Lieverd, hoe moeilijk het ook is: BLIJF JEZELF!! Ik ken een meisje en die is alles behalve haarzelf, DÁÁR hebben mensen pas een hekel aan!! Echt hoor, blijf jezelf!! liefs SnowWhiteSuicide |
|
| Caroline van Geel: | Zaterdag, december 20, 2003 18:01 |
| Ik denk dat ik jou heel graag zou mogen zonder je masker. OOk ik heb heel veel angsten, ik heb wel geleerd mezelf te accepteren en ben nu heel blij met mezelf. Maar ik heb weer andere angsten zo is er altijd wel iets. Jij denkt aan zelfmoord ik ben panisch voor de dood. Maar als je eens gedachten uit wilt wisselen over al deze angsten, moet je me maar eens mailen. Misschien kunnen we elkaar van die verschillende angsten afhelpen, kus caro | |
| nienk: | Zaterdag, december 20, 2003 16:58 |
| je gedicht is heel erg mooi. en sommige dingen helaas heel begrijpbaar. maar ik wens je alle sterkte van de wereld. want je bent wie je bent, en dat is dus uniek! liefs nienk | |
| ikke_s14: | Zaterdag, december 20, 2003 16:39 |
| heel erg mooi geschreven!!! kusjes sharon |
|
| girith: | Zaterdag, december 20, 2003 15:43 |
| Heel mooi geschreven, heel triest... Je hoeft je niet te schamen voor wie je bent, want jij bent uniek. Jij bent zoals je bent, en niet zoals anderen willen dat jij bent. Je kunt alleen gelukkig worden als je jezelf accepteerd, hoe moeilijk dat ook is, en hoe raar het ook kan klinken. Juist diegene die de ander niet neemt zoals ie is, moet zich schamen. Ik hoop dat het je lukt om jezelf te accepteren en van het leven te genieten, Heel veel liefs, Girith |
|
Over dit gedicht
| Auteur: FrogCess | 
|
|
| Gecontroleerd door: cartooneke | ||
| Gepubliceerd op: 20 december 2003 | ||
| Thema's: | ||