Overwonnen verdriet
Soms zie ik niet meer dat beetje licht
Niets goed heb ik nog in zicht
Geen keuze tussen goed of slecht
Leef ik het leven als een zwaar gevecht
Mijn hart gebroken van verdriet
En troostende woorden helpen niet
Ik twijfel of de dag nog ooit zal komen
Dat wij kijken gaan in elkaar ‘s ogen
Vluchten naar rust niet meer te stuiten
Zou de ogen voorgoed willen sluiten
En zal ik alles moeten verbranden
Om op beide voeten weer te belanden
Toch voel ik mij in vriendschap gevangen
En blijf ik achter met hoop en verlangen
Hopend dat ik het licht zal zien van de zon
En voelen dat ik al mijn verdriet overwon.
Reacties op dit gedicht
| jackie53: | Maandag, december 22, 2003 12:34 |
| Je bent nooit alleen Bieke,blijven hopen en volhouden he !!liefs xxxxx | |
| Roger Bamps: | Maandag, december 22, 2003 02:20 |
| Wie opzoek gaat naar geluk, vind het soms op een plaats waar hij het niet verwacht. Van treurnis naar hoop. Mooi verwoord!!! Liefs,Roger. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Bieke | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 21 december 2003 | ||
| Thema's: | ||