waarom...
waarom...
ik zie van alles om me heen,
maar toch voel ik me zo vreselijk alleen..
hoe dat komt dat weet ik niet,
maar er is niemand die het ziet..
iedereen ziet een meisje, vrolijk en blij,
maar ondertussen...staan mijn tranen alweer in de rij..
waarom doet alles en iedereen mij toch zo'n pijn?
en mag ik niet gewoon gelukkig zijn...??
ik zie van alles om me heen,
maar toch voel ik me zo vreselijk alleen..
hoe dat komt dat weet ik niet,
maar er is niemand die het ziet..
iedereen ziet een meisje, vrolijk en blij,
maar ondertussen...staan mijn tranen alweer in de rij..
waarom doet alles en iedereen mij toch zo'n pijn?
en mag ik niet gewoon gelukkig zijn...??
Reacties op dit gedicht
| × kirrr ×: | Dinsdag, november 07, 2006 20:32 |
| zo mooi geschreven. ik herken mezelf er egt in.. XX kirsten |
|
| *Leeuw*: | Woensdag, augustus 04, 2004 21:43 |
| En ook hier ken ik mezelf in! Je omschrijft het zo ontzettend mooi! Schrijf het maar van je af! Ook jij verdient het om gelukkig te zijn! Kop op meid! |
|
| mae lan: | Maandag, december 29, 2003 00:18 |
| hey!! je bent egt nie alleen, je heb mij toch? "Young girl, don't cry I'll be right here when your world starts to fall" ;) ;) =XxX= moi :D |
|
| -onbekent-: | Maandag, december 22, 2003 18:01 |
| hey, mooi gedicht!!! en je mag me altijd mailen hor. misschien spreek ik je nog wel eens. doeg Hanneke |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Saïda | 
|
|
| Gecontroleerd door: cartooneke | ||
| Gepubliceerd op: 22 december 2003 | ||
| Thema's: | ||