Vernietiging
Leven is als een kringloop vol angsten en verdriet
Armoede heerst, zelfs kinderen prostitueren on the street
Waar is de tijd gebleven dat mensen lachten?
Zijn wij dan totaal niet bij machte?
Om de wereld te redden van ons eigen terreur
Politici bekennen wandaden zonder kleur
Waarom blijft onze ondergang doorgaan?
Zijn wij zo gestoord dat we niet inzien dat we ons bestaan:
laten vergaan?
Wij venietigen het mooiste wat er is: mensheid
De mens verliest zijn eigen strijd
en dit is gewoon een feit
Armoede heerst, zelfs kinderen prostitueren on the street
Waar is de tijd gebleven dat mensen lachten?
Zijn wij dan totaal niet bij machte?
Om de wereld te redden van ons eigen terreur
Politici bekennen wandaden zonder kleur
Waarom blijft onze ondergang doorgaan?
Zijn wij zo gestoord dat we niet inzien dat we ons bestaan:
laten vergaan?
Wij venietigen het mooiste wat er is: mensheid
De mens verliest zijn eigen strijd
en dit is gewoon een feit
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: Prinz | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 05 januari 2004 | ||
| Thema's: | ||