Dood
Dood
De tijd is gekomen, niet lang meet te gaan,
een slopende ziekte, op ieders wang een traan.
Zijn vrouw en kind zaten aan zijn bed,
nog een paar zuchtjes en het is uit met de pret.
Het is nog veel te vroeg, hij was nog zo jong,
het duurde ook even tot het bij iedereen doordrong.
Hij was lief voor iedereen en stond altijd voor je klaar,
hij neemt nu afscheid van vrouw en kind, het einde is daar.
Ik hou van jullie was zijn laatste zin,
hij sloot zijn ogen en is op weg naar een nieuw begin.
***engeltjuh***
De tijd is gekomen, niet lang meet te gaan,
een slopende ziekte, op ieders wang een traan.
Zijn vrouw en kind zaten aan zijn bed,
nog een paar zuchtjes en het is uit met de pret.
Het is nog veel te vroeg, hij was nog zo jong,
het duurde ook even tot het bij iedereen doordrong.
Hij was lief voor iedereen en stond altijd voor je klaar,
hij neemt nu afscheid van vrouw en kind, het einde is daar.
Ik hou van jullie was zijn laatste zin,
hij sloot zijn ogen en is op weg naar een nieuw begin.
***engeltjuh***
Reacties op dit gedicht
| Luijkx: | Woensdag, mei 05, 2004 15:47 |
| *Kippenvel* Maar leven met 'n slopende ziekte is ook geen leven meer! *denkt even aan mijn eigen opa* Kusjes! |
|
| ikkuh: | Dinsdag, januari 06, 2004 14:27 |
| mooi verwoord =) liefs, jorinde |
|
| Brinkieloontje: | Maandag, januari 05, 2004 20:59 |
| Heel erg mooi geschreven.. de dood is niet tegen te hoduen.. XX |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Bengel | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 05 januari 2004 | ||
| Thema's: | ||