VURIGE WAANZIN
vurige waanzin
ik probeer
de vlammetjes te pakken
ze lekken aan mijn hand
branden in mijn huid
tot waterige vlekken
het vuur gaat er niet uit
de hitte heeft me beet
zet tanden in mijn botten
vlees wordt veel te heet
het is een schande
kijk nu mijn verbrande handen
vlammen spelen om me heen
ze vinden me heel aardig
loeien door elkaar, ik vind het
eigenlijk zonde van mijn mooie haar
wil melker
07/01/2004
Reacties op dit gedicht
| lani: | Woensdag, januari 07, 2004 15:06 |
| anders dan anders deze... cynisch naar de dood toe liefs |
|
| M@ri@: | Woensdag, januari 07, 2004 13:19 |
| laat je niet verbranden door verleden liefdesbanden laat waan los en blussen en door toekomstvrijheid kussen liefs *boselfje* |
|
| sunset: | Woensdag, januari 07, 2004 08:39 |
| Welk beeld zag je nu in je dromen(de werkelijkheid)? Ik lees de woorden, maar voel een dubbelzinnigheid, dus kan het moeilijk plaatsen. Wel weer schitterend verwoord, jij 'woordenkunstenaar'. Liefs / sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: cartooneke | ||
| Gepubliceerd op: 07 januari 2004 | ||
| Thema's: | ||