Mijn lot.
Na die ene avond
Is niets meer hetzelfde
Je hart lijkt bevroren
Het laat je blijkbaar koud
Dat ik nog veel om je geef
En heel veel van je hou
De tijd die ik je geven wilde
Heb je naar mijn zin
Niet voldoende besteed
Om te beslissen wat je wilt
Voor mij is het nu duidelijk
Dat je niet meer wilt
Nu is het moment
Dat je langzamerhand uit mijn gedachten ontsnapt
Ik wil niet langer vechten
Wachten op je besluit
Daar ga ik aan kapot
Wij komen niet meer samen
Ik accepteer mijn lot
Is niets meer hetzelfde
Je hart lijkt bevroren
Het laat je blijkbaar koud
Dat ik nog veel om je geef
En heel veel van je hou
De tijd die ik je geven wilde
Heb je naar mijn zin
Niet voldoende besteed
Om te beslissen wat je wilt
Voor mij is het nu duidelijk
Dat je niet meer wilt
Nu is het moment
Dat je langzamerhand uit mijn gedachten ontsnapt
Ik wil niet langer vechten
Wachten op je besluit
Daar ga ik aan kapot
Wij komen niet meer samen
Ik accepteer mijn lot
Reacties op dit gedicht
| Elizabethh: | Maandag, september 20, 2004 12:57 |
| zucht..... | |
| elien coysman: | Zaterdag, januari 17, 2004 18:26 |
| heel mooi geschreven. sterkte. xxx |
|
| Jannie Hoogendam: | Zondag, januari 11, 2004 00:06 |
| Dat lijkt mij het allerbeste Mooi geschreven Alex kus Jannie |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Alex1980 | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 10 januari 2004 | ||
| Thema's: | ||