afgrond
steile afgrond
verkeerde beweging
plots glij ik
kom ten val
ik schuif uit
glij weg
steengruis de diepte in
meegesleurd
armen zwaaien
krampachtig
wild om me heen
om te stoppen
schrammen en bulten
paniekerig
een steen
uitstekend
ik grijp hem vast
nog steeds krampachtig
angstig
bang verder te glijden
daar hang ik dan
bengelend boven de afgrond
wachtend op een touw
of het moment waarop ook de steen het begeeft
en loslaat...
verkeerde beweging
plots glij ik
kom ten val
ik schuif uit
glij weg
steengruis de diepte in
meegesleurd
armen zwaaien
krampachtig
wild om me heen
om te stoppen
schrammen en bulten
paniekerig
een steen
uitstekend
ik grijp hem vast
nog steeds krampachtig
angstig
bang verder te glijden
daar hang ik dan
bengelend boven de afgrond
wachtend op een touw
of het moment waarop ook de steen het begeeft
en loslaat...
Reacties op dit gedicht
| [zwarte engel]: | Zondag, juli 03, 2005 09:45 |
| ojee.. hopelijk kom je eruit, zijn je armen (of je geest) sterk genoeg.. veel succes inieder geval welke weg je ook kiest (of de weg die je gedwongen wordt te kiezen) |
|
| Dreary: | Maandag, januari 12, 2004 18:19 |
| Maar die steen beeft het niet, want er hangt een touw voor jou ... grijp het ... | |
Over dit gedicht
| Auteur: zeesce | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 11 januari 2004 | ||
| Thema's: | ||