de golven van verdriet
de golven van verdriet...
verdriet is als de golven
van een woeste zee..
je leven spat uiteen
soms, als je denkt te kunnen ademen
sleept alweer een golf je mee
alle adem wordt je ontnomen
je sleept je erdoor heen
dan denk je, ik heb weer kracht
je moet toch verder
en zwem je dwars door alle golven heen
dan weer die macht, die je voeld
genaamd radeloosheid
niemand die daar van weet
zij die naast jouw leven
denken dat je het wel red
ze kijken niet in je diepe ikke
denken dat je doorzwemt
verdriet is als de golven
van een woeste zee..
soms wil je niet meer ademen
en de kracht om te zwemmen
is er dan niet meer
de golven van verdriet,
slepen je net niet mee
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: dreamy | 
|
|
| Gecontroleerd door: klitty | ||
| Gepubliceerd op: 13 januari 2004 | ||
| Thema's: | ||