DAN DODEN OGEN IN EERSTE BLIK
dan doden ogen in een eerste blik
woorden schreeuwen stilte
ogen die geen blikken geven
echo's dwalen rond, kaatsen
tot herhaling gaat vervagen
glimmend spoken schaduwen
langs licht, raken aan het ronde
zicht onder de lantaarnpalen dat
regen vangt in striemend dalen
muren kijken uit de hoogte neer
met grauwe steen van lang geleden
donkere ramen weten weer hun
binnenkant onzichtbaar te bekleden
mensen stappen zonder zicht
als zombies met sociaal verplichte
afkeer van contact, het zijn er veel
te veel, ze vlammen vaak te licht
dan blinkt het mes en kerft privacy
agressie in de huid, dan doden ogen
in een eerste blik, verbazing kiest dan
jij of ik, bang, vermoord of levenslang
wil melker
14/01/2004
Reacties op dit gedicht
| kokkie: | Woensdag, januari 14, 2004 17:05 |
| prachtig deze gaat recht mijn ziel in prachtig! liefs angela |
|
| M@ri@: | Woensdag, januari 14, 2004 14:48 |
| zovelen zijn zonder zicht dode blikken in het leven ik zie in jou ogen licht die veel hebben te geven liefs *boselfje* |
|
| nachtegaal: | Woensdag, januari 14, 2004 09:25 |
deze moest ik meermaals lezen. en dan nog vind ik het een moeilijke lijkt zo'n sombere desillusie... grtz van vogel |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 14 januari 2004 | ||
| Thema's: | ||