Blind
een onhoorbare schreeuw in mij
zonder geluid
uitdrukkingloosheid verzwakt
de traan raakt mijn huid
Ik ben blind en doof
voor de wereld voor de mensheid
doof voor het gelach
blind voor de blijheid
Ik lach niet meer om de clown
hij doet toch hetzelfde, dag na dag
Ik erger me alleen maar
aan die verschrikkelijke nep-lach
Ik hoor geen vrolijk melodietje meer
die komt uit het doosje met juwelen
ben doof ben doof
hoor geen wensen en geen bevelen
Ik ben blind
en stomdoof
ja dat is het enige
waar ik nog in geloof.........
Reacties op dit gedicht
| Bless The Goth: | Vrijdag, juli 09, 2004 23:39 |
| :-( :'-(... liefje, je moet niet geloven dat je blind en dood ben... jij betn een prachtig meisje, waar ik zielsveel om geef!! ik weet niet goed wat zeggen :-(, ik lees verdriet, en voel je pijn.... geef niet op mijn liefste, ik geefveel om je, you know that!!! *holding so tight, won't let you go, always love you!!!* leentje |
|
Over dit gedicht
| Auteur: traankoe | 
|
|
| Gecontroleerd door: cartooneke | ||
| Gepubliceerd op: 26 januari 2004 | ||
| Thema's: | ||