Wassen Beelden
Wassen Beelden,
Uit de echoput van mijn gedachten
weerklinken stemmen als brekend glas.
Hun woorden heb ik nooit gesproken,
hun ogen zijn verstard
Roerloos sta ik daar,
naamloos,
in de schaduw van hun zwijgen.
En als de tijd niet meer zal spreken
maar slechts een weerklank van
hun gedachten is
verdwijn ik als een droomgestalte
uit de spiegels van dit leven.
Joseé Maassen.
Uit de echoput van mijn gedachten
weerklinken stemmen als brekend glas.
Hun woorden heb ik nooit gesproken,
hun ogen zijn verstard
Roerloos sta ik daar,
naamloos,
in de schaduw van hun zwijgen.
En als de tijd niet meer zal spreken
maar slechts een weerklank van
hun gedachten is
verdwijn ik als een droomgestalte
uit de spiegels van dit leven.
Joseé Maassen.
Reacties op dit gedicht
