Jouw onmenselijkheid..
de vervlogen genegenheid
lijkt dichterbij te dringen
tot de aanval zich spreidt
over mijn celletjes vol woede
die ik uitspuug over het tapijt
vermengd met dit dode bloed
wat als gifzwart uitstraalt
dat jouw schuld mij voedt
in mijn respect dat er niet is
naar jou als onmens
voor mijn angst en agressiviteit
brandend als in mijn wens..
lijkt dichterbij te dringen
tot de aanval zich spreidt
over mijn celletjes vol woede
die ik uitspuug over het tapijt
vermengd met dit dode bloed
wat als gifzwart uitstraalt
dat jouw schuld mij voedt
in mijn respect dat er niet is
naar jou als onmens
voor mijn angst en agressiviteit
brandend als in mijn wens..
Reacties op dit gedicht
| Ninandra: | Maandag, februari 02, 2004 21:56 |
| oeh, foutje van hieronder. maar geweldig gedicht! celletjes vol woede, daar hebben die van mij nu ook last van. aaaaaaaaaaaargh! mja, spuug t maar lekker allemaal uit. |
|
| Ninandra: | Maandag, februari 02, 2004 21:54 |
| Stop me!: | Maandag, februari 02, 2004 16:44 |
| aaaah daar komen de muskieten, bloedzuigers zijn het! sla terug! | |
| Phoweyk: | Maandag, februari 02, 2004 16:33 |
| cryptisch ja hehe ;)), maakt ni uit, toch , als de boodschap maar overkomt :P | |
| Oorlam: | Maandag, februari 02, 2004 16:24 |
| alweer zo'n kryptische (of cryptische?)..er spreekt zowel kracht als zwakte uit..kanp om beide zo neer te zetten (als ik het zo mag interpreteren) | |
Over dit gedicht
| Auteur: Phoweyk | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 02 februari 2004 | ||
| Thema's: | ||