M'n liefde...
Grauwe grijze lucht,
honderd duizend wolken,
natte druppels troostend
naar beneden,
een rode roos hangend
op de grond.
Geluidloze klanken
schreeuwen tegen de muur,
m`n bonzend hart
omarmt door de stilte.
M`n liefde is omkadert in m`n ziel.
M`n geest die leeft zonder gevoel.
en m`n gedachten,
verdoofd van de pijn.
Maar diep in me leeft er een klein warm vlammetje,
een vlammetje dat nooit meer dooft.
**16 juni 2003 **
honderd duizend wolken,
natte druppels troostend
naar beneden,
een rode roos hangend
op de grond.
Geluidloze klanken
schreeuwen tegen de muur,
m`n bonzend hart
omarmt door de stilte.
M`n liefde is omkadert in m`n ziel.
M`n geest die leeft zonder gevoel.
en m`n gedachten,
verdoofd van de pijn.
Maar diep in me leeft er een klein warm vlammetje,
een vlammetje dat nooit meer dooft.
**16 juni 2003 **
Reacties op dit gedicht
| stilitimo: | Dinsdag, februari 03, 2004 22:44 |
| prachtig gedicht, kwas er stil van. Hou dat vlammetje maar brandende. Die vlam laat de lucht opklaren en de roos openbloeien. dikke kus mwaaaaaaa | |
Over dit gedicht
| Auteur: bellie | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 03 februari 2004 | ||
| Thema's: | ||