Ik zie kleren in een omhulsel zo leeg.
Waar ben jij die zover ver bleef.
Gevangen in een cocon van draden.
Het innerlijke van jezelf veraden.
Het gevoel van leegte in je zijn.
Waarom doe je mensen zo pijn.
Het wegsteken van je gevoel.
Gewoon het geharrewar de boel.
Of het gewoon niet meer kan schelen.
Blijf je maar met ieder zijn gevoel spelen.
En strak ben je alleen.
Dan wil niemand jou niet meer om zich heen.