WAS SPEELS MET VLEUGJES VROUW
was speels met vleugjes vrouw
de lucht rook
onbekend naar
licht en groen
was speels
met vleugjes vrouw
in een spannend
ronde warmte na
al die maanden kou
licht speelt weer
in alle hoeken
danst in kleur met
splinternieuwe voeten
door het jonge gras
flintert door ontloken blad
waar 'swinters boom
slechts takken had
de vleugjes vrouw
die ik weer maak
tot beeld van jou
in perspectief van glas
voorzichtig als je was
toen je mij transparant
de eerste keer
je hand en lippen bood
de warmte in je lijf
het maandenlang verbijf
in woorden die
een thuis creeërden
van ons huis dat aan
de weg naar hemel lag
de sleutel die ik kreeg en nu
als vriend naar binnen mag
wil melker
06/02/2004
Reacties op dit gedicht
| kokkie: | Vrijdag, februari 13, 2004 16:18 |
| vriend.... liefs angela |
|
| MayadeBij: | Vrijdag, februari 06, 2004 14:11 |
| 1 huisvriend. Bij mij moet je iets van een steen tegen het raam gooien, maar U bent Welkom =:)}}) Kus! | |
| *Shanti*: | Vrijdag, februari 06, 2004 12:10 |
| Heel mooi! Ook de reactie van Maria is heel mooi! Liefs, namasté, Shanti |
|
| M@ri@: | Vrijdag, februari 06, 2004 10:56 |
| wetend waar haar sleutel ligt van vleugjes innerlijke licht schenkt thuiskomst verwarmen in veilig vertrouwd omarmen liefs *boselfje* |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 06 februari 2004 | ||
| Thema's: | ||