IK VOELDE HET PASSEREN
ik voelde het passeren
ik wandelde
mijn schaduw voorbij
hij leek niet op mij
ik voelde het passeren
liep sneller om
hem uit te proberen
verstrooide
het licht, hij rende
vliegensvlug uit zicht
ging hem achterna
liep de diepste sporen
dacht zo te kunnen scoren
hij belde aan, een
nummer zonder naam
mij liet hij niet binnen
ik bleef staan, het licht
was uitgegaan, ook
zonder hem kon zij bestaan
wil melker
07/02/2004
Reacties op dit gedicht
| kokkie: | Vrijdag, februari 13, 2004 16:24 |
| diep deze Wil triest dat als men het licht uitdoet de verdwijning compleet is... liefs angela |
|
| M@ri@: | Zondag, februari 08, 2004 21:13 |
| .....de schaduwen voorbij voelde zij zich vogelvrij liefs *boselfje* |
|
| jackie53: | Zaterdag, februari 07, 2004 19:32 |
| Prachtig weer !!! | |
| † Freakygirl †: | Zaterdag, februari 07, 2004 13:15 |
| *Stil* ik moes het ff doorlaten dringen.. Maar heel mooi geschreven zeg .... Liefs Ellen |
|
| Annemieke : | Zaterdag, februari 07, 2004 08:57 |
| MMMmm mooi X Annemieke |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 07 februari 2004 | ||
| Thema's: | ||