Strijd
Kon ik maar heel even...
genieten van het leven.
Genieten...
zonder zorgen,
enkel denken aan de dag van morgen.
Een dag zonder pijn,
een dag waarvan ook IK vind,
dat ik er mag zijn.
De pijn en het verdriet...
waarom slijt het niet?
Mezelf weer totaal verloren.
Eten - braken,
gevoelens weer kwijt.
Die drang,
die dagelijks weer alsmaar sterker wordt.
En hoe hard ik ook vecht,
m'n best ook doe...
is het net,
of ik het weer niet meer kan dragen.
Dus...
mezelf weer verlagen,
toegeven aan die drang.
Met nu het grote verschil,
voelen...
dat IK dit zo niet meer wil.
Hierdoor mezelf nog meer gaan haten,
omdat ik mezelf weer eens heb verlaten!
genieten van het leven.
Genieten...
zonder zorgen,
enkel denken aan de dag van morgen.
Een dag zonder pijn,
een dag waarvan ook IK vind,
dat ik er mag zijn.
De pijn en het verdriet...
waarom slijt het niet?
Mezelf weer totaal verloren.
Eten - braken,
gevoelens weer kwijt.
Die drang,
die dagelijks weer alsmaar sterker wordt.
En hoe hard ik ook vecht,
m'n best ook doe...
is het net,
of ik het weer niet meer kan dragen.
Dus...
mezelf weer verlagen,
toegeven aan die drang.
Met nu het grote verschil,
voelen...
dat IK dit zo niet meer wil.
Hierdoor mezelf nog meer gaan haten,
omdat ik mezelf weer eens heb verlaten!
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: Sunny | 
|
|
| Gecontroleerd door: 260580 | ||
| Gepubliceerd op: 16 februari 2004 | ||
| Thema's: | ||